Στο κατάμεστο, μετά από τέσσερις μήνες, Καραϊσκάκη παίζοντας καταιγιστικό ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός θύμισε κάτι που εδώ και αρκετό καιρό

είχαμε ξεχάσει. Η εικόνα που παρουσίασε ο Ολυμπιακός το βράδυ του Σαββάτου ήταν δικαίωση για πολλούς. Πρώτον, ήταν δικαίωση για τον πρόεδρο και τις επιλογές του κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Δεύτερον, για τον προπονητή που κλήθηκε να φέρει σε πέρας την αγωνιστική αναμόρφωση της ομάδας. Τρίτον, για τους παίκτες που ήταν παρόντες την περασμένη καταστροφική σεζόν. Τέλος όμως ο αγώνας του Σαββάτου ήταν δικαίωση για τον κόσμο που γέμισε το γήπεδο και έδωσε την ώθηση για την καταπληκτική αυτή εμφάνιση. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν ένα χρόνο ο Ολυμπιακός είχε τέτοια τρεξίματα μέσα στο γήπεδο για 90 λεπτά ενώ δεν υπήρξε παιχνίδι πέρυσι που να άντεξε πάνω από 70. Ο Ραούλ Μπράβο που σερνόταν την περασμένη σεζόν, στο ματς με τον Αστέρα ανεβοκατέβαινε ασταμάτητα όλη την πλευρά βοηθώντας αρκετά από τα πλάγια. Το ασταμάτητο πρέσινγκ ψηλά που πρόσθεσε ο Βαλβέρδε είναι ένα στοιχείο που έλειψε από τον περσινό Ολυμπιακό και φάνηκε η διαφορά. Ένα ακόμη πολύ σημαντικό στοιχείο που προστέθηκε φέτος και φάνηκε έντονα στο ματς με τον Αστέρα ήταν ότι όλα τα στημένα εκτελούνταν με κομπίνες στις οποίες συμμετείχαν διάφοροι παίκτες και έτσι προήλθε και το δεύτερο γκόλ. Το σίγουρο πάντως είναι ότι με έναν σοβαρό προπονητή σαν τον Βαλβέρδε και σε συνδυασμό με όλους τους έμπειρους παίκτες που αποκτήθηκαν κυρίως από το κέντρο και μπροστά και οι οποίοι έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί (Ριέρα, Ιμπαγκάσα, Φουστέρ, Ρόμενταλ, Πάντελιτς) είναι θέμα χρόνου να στρώσει η ομάδα και να αρχίσει αποδίδει καλό ποδόσφαιρο. Το πρώτο δείγμα αυτής του της γραφής φάνηκε το Σάββατο. Αυτό που απομένει να δούμε είναι η συνέχεια.

---

Social