| Για το Τσου Λου… |
 |
 |
 |
| blog - Raskolnikov | ||||||
«…Τ’ αστέρια, σα να ήξεραν πως τώρα πια κανένας δε θα τα βλεπε, παιχνίδιζαν πάνω στον μαύρο ουρανό. Πότε ανάβοντας, πότε σβήνοντας, πότε τρεμουλιάζοντας, σιγοκουβέντιαζαν πολυάσχολα αναμεταξύ τους για κάτι χαρούμενο, μα μυστηριακό…»
Ευχαριστούμε παιδιά… Δεν χωρούν λόγια τώρα, τώρα είναι ώρες γιορτής. Μόλις συνειδητοποιήσουμε τι καταφέραμε τα τελευταία 3 χρόνια, θα το κουβεντιάσουμε. Τώρα όμως αφήστε μας στη γλυκιά μας μέθη ή γιορτάστε μαζί μας…
Raskolnikov
|
Επιστροφή...