Το τελευταίο διάστημα πολλές είναι οι ομάδες, που αποφάσισαν να εμπιστευτούν τη θέση του προπονητή σε νέους ανθρώπους, πρώην ποδοσφαιριστές, στην ηλικία των 35+, δηλαδή ακριβώς μετά την απόσυρσή τους από την ενεργό δράση.

Το πείραμα έγινε εξαιρετικά δημοφιλές, ειδικά μετά την επιτυχία της πρώτης διδάξασας, βλέπε Μπαρτσελόνα και Πεπ Γκουαρντιόλα. Ο ΠΑΟΚ φέτος αποφάσισε μετά από αρκετές παλινωδίες – λέγε με Μπερέτα – να δοκιμάσει κι αυτός αυτή τη συνταγή. Ήταν όμως η επιλογή του Παύλου Δερμιτζάκη η κατάλληλη; Καθένας με τα κριτήρια και την δική του οπτική διαμορφώνει άποψη. Η δική μου λογική πάντως λέει όχι! Το πρόσωπο, που για μένα, ανταποκρίνεται στο πακέτο «δικό μας παιδί, 35+ ηλικιακά» και έχει όλα τα εχέγγυα να πετύχει είναι ο Γιώργος Γεωργιάδης.

Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι κάθε σπουδαίος ποδοσφαιριστής θα γίνει και μεγάλος προπονητής. Υπάρχουν παίχτες που μεσουρανούν, λόγω του αστείρευτου ταλέντου τους, αλλά από νιονιό τίποτα! Ο ΓΧ είναι από τους λίγους μεγάλους του ελληνικού ποδοσφαίρου, που εκτός από το ταλέντο τους, έκαναν μεγάλη καριέρα και με το εγκεφαλικό τους παίξιμο. Θυμηθείτε παιχνίδια του και θα καταλάβετε τι εννοώ. Πρώτος πόντος λοιπόν, η ύπαρξη του βασικού γνωρίσματος, που μετατρέπει έναν ποδοσφαιριστή σε καλό προπονητή. Έπειτα είναι οι παραστάσεις, που έχει από τη καριέρα του κάθε ποδοσφαιριστής. Ο ΓΧ έχει ζήσει τα πάντα. Την πίεση του πρωταθλητισμού, την διεκδίκηση τίτλων, το άγχος που βγάζει στον ποδοσφαιριστή όλη αυτή η διαδικασία. Άρα, όταν τα βρει μπροστά του αναλαμβάνοντας μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ, δεν θα πελαγώσει ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε για το πώς θα διαχειριστεί τους ποδοσφαιριστές του, όταν αντιληφθεί ότι έχουν τέτοιο ζόρι. Δεύτερος πόντος. Επιπρόσθετα στα προηγούμενα, όπου και να έπαιξε ήταν ηγέτης. Δεν ήταν απλά ένα ακόμη από τους έντεκα. Ήταν ο πρώτος, ο μπροστάρης, μια μπαλαδόφατσα άρρωστη, που δεν καταλάβαινε τίποτα και δεν κώλωνε πουθενά μέσα και έξω από τα γήπεδα. Γυάλιζε το μάτι του, είχε μια τρέλα για τη νίκη. Αυτή τη τρέλα εγώ τη θέλω στον προπονητή μου. Γράψε λοιπόν τον τρίτο πόντο. Τέλος, αν θέλουμε προπονητή από τα σπλάχνα της ομάδας, ένα δικό μας άνθρωπο, τότε ένα ακόμη πονταλάκι σε ένα από τα πιο άρρωστα ΠΑΟΚτσάκια, που φόρεσαν τη ριγέ ασπρόμαυρη φανέλα!

Νομίζω ειλικρινά πως ο Γ.Χ. αξίζει και πρέπει να βρεθεί κάποια στιγμή στην άκρη του πάγκου και να «βγάζει» τα λαρύγγια του, λίγο πιο μέσα από τη γραμμή που κάποτε έβγαζε και την ψυχή του για τον ΠΑΟΚ μας! Το λέω τώρα, που η διοίκηση αποφάσισε να μην αναμοχλεύσει την αγορά των υφιστάμενων κλασικών επιλογών, αλλά να «γεννήσει» έναν δικό της προπονητή, που να κολλάει στο νέο στυλ ΠΑΟΚ. Για μένα, η πρώτη και πιο κατάλληλη επιλογή είναι ο Γιώργος Γεωργιάδης.

Raskolnikov

---

Social