Λήξη του πρωταθλήματος λοιπόν με ένα όμορφο ποδοσφαιρικό απόγευμα, όπου ένας καλός ΠΑΟΚ πέτυχε μια εύκολη νίκη επί του Εργοτέλη. Δύο πράγματα νομίζω ότι κρατάμε από αυτό το παιχνίδι.

Aγωνιστικά, πρώτον την πολύ καλή εφαρμογή του 4-4-2 και δεύτερον τη διάθεση των παιχτών και τη συνεχή τους προσπάθεια σε όλο το 90λεπτο. Αυτό όμως που –προσωπικά τουλάχιστον- πιστεύω ότι είναι το επιμύθιο του αγώνα, είναι το παιχνίδι των παιχτών για πάρτη του προπονητή τους. Και εξηγούμαι:

Ας αρχίσουμε από την εικόνα του αγώνα. Πιστεύω πως διαμέσου της ανάλυσής του θα τεκμηριώσω το παραπάνω συμπέρασμα. Η απόδοση της ομάδας στα 30 πρώτα λεπτά ήταν απλά τέλεια. Ασταμάτητο πρέσινγκ, σωστό άπλωμα των γραμμών στο χώρο και κατά συνέπεια ορθολογική και ουσιώδης ανάπτυξη, πλαγιοκοπήσεις με κατάληξη σουτ ή σέντρα υπό άριστες προϋποθέσεις, σωστές τοποθετήσεις και λειτουργία στα στημένα, με φυσική κατάληξη όλων αυτών τα 4 γκολ. Και όποιος ξέρει μπαλίτσα γνωρίζει ότι 4 γκολ σε -27 για την ακρίβεια- λεπτά δεν είναι εύκολο να επιτευχθούν, όποια ομάδα και να παίζει με οποιονδήποτε αντίπαλο. Έπειτα, σίγουρα η ομάδα έριξε τον ρυθμό της, αλλά διατήρησε αυτή την εικόνα μέχρι τέλους. Όλοι όσοι αγωνίστηκαν, δεν σταμάτησαν να παίζουν σε αυτά τα στάνταρ, μέχρι ο διαιτητής να σφυρίξει τη λήξη. Όλα αυτά –το υπενθυμίζω- στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς, που και αυτό όπως και το προηγούμενο είχε περισσότερο χαρακτήρα φιλικού και προσφερόταν για δοκιμές. Συγκρίνετε απλά την απόδοση της ομάδας στα δύο μάτς…Ένα στοιχείο είναι αυτό λοιπόν, η όρεξη της ομάδας για μπάλα. Ανταποκρίθηκε σε αυτά που της ζητήθηκαν από τον κόουτς στο 110%, ενώ θα μπορούσε να βγάλει την υποχρέωση στο ρελαντί.

Πάμε τώρα στο δεύτερο στοιχείο, που για μένα είναι οι δηλώσεις του Χαλκιά. Ως αρχηγός της ομάδας πιστεύω πως εκφράζει τους συμπαίχτες του και μίλησε για όλους. Τι είπε, αναφερόμενος στα play off; Ότι πρόκειται για μια αποτυχημένη διαδικασία, που όμως ο ποδοσφαιρικός εγωισμός του ίδιου και των συμπαιχτών του, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για άλλες σκέψεις πλην της επιτυχίας. Πλήρης εναρμόνιση δηλαδή με τις περσινές δηλώσεις του κόουτς, που δείχνουν ότι ο Σάντος είναι κάτι παραπάνω από προπονητής για αυτά τα παιδιά.

Δεν θα το πάω μακριά. Πιστεύω πως η εμφάνιση της ομάδας την Κυριακή, οι τελευταίες δηλώσεις των παιχτών μας, αλλά και η συμπεριφορά ορισμένων –βλέπε ανανεώσεις- δείχνουν την μενταλιτέ που επικρατεί στο τμήμα. Παίχτες με μεγάλη προσωπικότητα, που σε –ποδοσφαιρικά- μεγάλη ηλικία βρήκαν συνθήκες τέτοιες, που τους δίνουν την ευκαιρία να πετύχουν όσα δεν κατάφεραν μέχρι τώρα. Η οξυδέρκεια της σκέψης τους, τους επιτρέπει να καταλάβουν ότι στην επιτυχημένη αυτή πορεία, ο καταλύτης είναι ο Ποτογάλος. Και επειδή τελευταία δείχνει αβέβαιη η παρουσία του, πιστεύω ότι έπαιξαν έτσι για πάρτη του. Διότι, όπως και να το κάνουμε, όποιος και να ναι ο κόουτς, μάγκα τελικά τον κάνουνε οι παίχτες του!

Υ.Γ. 1 : Περί των play off θα τα πούμε προσεχώς.

Υ.Γ. 2 : Την ώρα που έγραφα αυτό το άρθρο κυκλοφόρησε ότι καλείται σε απολογία ο Γκαρσία, για τις δηλώσεις του μετά το ματς με την ΑΕΚ. Φαίνεται πως η «βαλβίδα ασφαλείας», για την οποία μίλησα σε προηγούμενο άρθρο μου, ενεργοποιήθηκε.

---

Social