Μετά την έκρηξη χαράς, που μας προκάλεσε η μεγάλη επιτυχία του ΠΑΟΚ μας, κάθισα και αναλογίστηκα τι πραγματικά έχει πετύχει η ομάδα.

Πώς ήμασταν πριν από τρία χρόνια, στο ξεκίνημα του εγχειρήματος και που βρισκόμαστε τώρα. Η συνέπεια στα όσα προέβλεπε το πλάνο είναι εντυπωσιακή. Ο ΠΑΟΚ έχει καταφέρει να είναι ο πιο υγιής ποδοσφαιρικός οργανισμός της χώρας μας, κόντρα στο παράλογο που επικρατεί, μακριά από κάθε παρασκήνιο. Και αυτό είναι που μας κάνει διπλά περήφανους!

Πριν τρία χρόνια η ομάδα δεν είχε λεφτά να φύγει για προετοιμασία στο εξωτερικό. Το έμψυχο δυναμικό της ήταν ίσως το χειρότερο από καταβολής πρωταθλήματος. Η ατμόσφαιρα του κλαμπ ήταν άρρωστη, πνιγηρή. Υπήρχε όμως μια ελπίδα, που κρατούσε την ομάδα ζωντανή. Ήταν η ανάληψη της προεδρίας απ’ τον Θόδωρο. Ο ίδιος επέλεξε την διοικητική ομάδα, που θα τον πλαισίωνε. Ο ίδιος έφερε τον Σάντος, ο ίδιος έψησε τον Ζήση να αναλάβει τεχνικός διευθυντής στα μέσα της σαιζόν. Κάπως έτσι, με την δουλειά όλων αυτών, από το πόστο του ο καθένας, γεννήθηκε το πλάνο. Το πλάνο, που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ομάδας από την απαξίωση προς την καταξίωση.

Η πορεία ασφαλώς δεν ήταν εύκολη. Τι να πρωτοθυμηθώ από τη «σαρδελοχρονιά», ήταν τόσες οι πίκρες, που το μυαλό την έχει καταχωνιάσει βαθιά, δεν επιτρέπει την άντληση αναμνήσεων. Είναι η αυτοπροστασία, που παρέχει ο εγκέφαλος, μετά από τραυματικά γεγονότα για να κρατήσει τον οργανισμό στα καλά του! Κρατώ τη μέγιστη ποδοσφαιρική μαγκιά του Ζαγοράκη, μετά το διασυρμό από την ΑΕΚ, που απλά κρατώντας τον Σάντος έβαλε οριστικά ταφόπλακα στο νοσηρό παρελθόν. Από κείνο το σημείο κι έπειτα όλα πήραν τον δρόμο τους. Η ανοδική πορεία είχε πλέον ξεκινήσει.

Ήταν η σαιζόν 2008-2009, που έμελλε να αποτελέσει το προοίμιο της νέας εποχής. Δεν θα μακρηγορήσω, τι να πω άλλωστε περισσότερο από αυτά που κάθε Παοκτσής ξέρει και αναγνωρίζει. Μόνο κάτι θα θυμίσω, ένα γεγονός που απόλαυσα εκείνο το καλοκαίρι, να συζητώ για ΠΑΟΚ και το θέμα της κουβέντας να είναι το ποδόσφαιρο! Όχι οικονομικό ρεπορτάζ, όχι δικαστικό, όχι εξωαγωνιστικό αλλά μόνο μπαλίτσα! Κουβέντα για το στήσιμο του νέου ρόστερ, εμπιστοσύνη προς αυτούς, που είχαν αναλάβει τη δουλειά, σιγουριά ότι οι αυτοί που θα αποφασίσουν είναι δικοί μου άνθρωποι και γνώστες του αντικειμένου. Πρωτόγνωρα πράγματα, που έσφυζαν υγεία, που φώναζαν ότι επιστρέφουμε στις ρίζες! Η επανάσταση είχε ξεκινήσει! Και το πιο σημαντικό είναι ότι έπεσαν γερά θεμέλια. Το αποδεικνύει η πορεία των πραγμάτων, που έμεινε ανεπηρέαστη από τις αλλαγές στο οργανόγραμμα της διοίκησης, αλλά και από τις αγωνιστικές αποτυχίες της ομάδας.

Διοίκηση, αγωνιστικό τμήμα,προπονητής και κόσμος, συντελούν πλέον, καθένας με τον τρόπο που πρέπει, στη διαμόρφωση της επιτυχίας. Ο επιμέρους καταμερισμός μεριδίου στα μέχρι τώρα κατορθώματα, θα γίνει στα επόμενα άρθρα, απολαμβάνοντας τη γλυκιά προσμονή των προκριματικών για το σεντόνι και την προετοιμασία για τη νέα αγωνιστική περίοδο. Αυτό, για το οποίο όλοι αδημονούμε , είναι πλέον το νέο πλάνο, που σίγουρα θα περιλαμβάνει την καθιέρωση και θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από έναν άξονα, μια λέξη… ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!

Raskolnikov

---

Social