Το μεγάλο ντέρμπυ της αγωνιστικής Π.Α.Ο.Κ. – Ολυμπιακού, τελικά κατάφερε να δικαιώσει το χαρακτηρισμό του.

Μεγάλος νικητής  ήτανε ο Π.Α.Ο.Κ. με σκορ 2-1(φάσεις και γκολ). Το βασικότερο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού αυτού κατά τη γνώμη μου είναι ότι ο Π.Α.Ο.Κ. κατάφερε να ανατρέψει το εις βάρος του 0-1 και μάλιστα με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Έναν Ολυμπιακό που αν ήτανε πιο προσεκτικός, εύστοχος και εκμεταλλευότανε τα λάθη του κέντρου και της άμυνας του Δικεφάλου, θα μπορούσε από πολύ νωρίς να έχει τουλάχιστον διπλασιάσει τα τέρματά του στο πρώτο ημίχρονο.

Όμως για άλλη μία φορά ο άγραφος ποδοσφαιρικός κανόνας που λέει «όταν δε πετυχαίνεις γκολ και έχεις χαμένες κλασικές ευκαιρίες, τότε δέχεσαι». Επιβεβαιώθηκε και μάλιστα με την πιο άγρια μορφή του. Στα τελειώματα του ημιχρόνου ο φιλοξενούμενος χάνει μία κλασική ευκαιρία για γκολ που δίνει τη δυνατότητα για αντεπίθεση στον Π.Α.Ο.Κ. Μία αντεπίθεση που με τίποτα δε «μύριζε» γκολ. Και όμως το πείσμα του Κουτσιανικούλη τον δικαίωσε. Εκμεταλλεύτηκε τα απανωτά λάθη του κέντρου, της άμυνας και του τερματοφύλακα των ερυθρόλευκων και πέτυχε ένα τέρμα που έφερε στα ίσια το παιχνίδι άλλα έδωσε και φτερά στα πόδια των παικτών του Δικέφαλου.

Ο Π.Α.Ο.Κ. μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο πιο ψυχωμένα. Ειδικά έπειτα από τις πολύ σωστές αλλαγές του Χάβου, πάτησε γερά στο γήπεδο. Κέρδισε το πέναλτι που με ψυχραιμία εκτέλεσε ο Βιτόλο και βρέθηκε μπροστά στο σκορ. Κάπου εκεί το παιχνίδι άρχισε να τελειώνει. Σχεδόν κανείς δε πίστευε ότι κάτι θα άλλαζε στο σκορ μέχρι τη λήξη του, με όσα λεπτά καθυστερήσεων και να υπήρχαν…

Δύο-τρεις σκόρπιες σκέψεις για τον αγώνα.

Στον αντίστοιχο αγώνα Κυπέλλου ο Μάκης Χάβος είχε κερδίσει κατά κράτος τον Βαλβέρδε. Αυτή τη φορά ο προπονητής του Ολυμπιακού ήτανε καλά διαβασμένος και έστησε πολύ καλά την ομάδα του. Ο Χάβος προσπάθησε να ξεκουράσει κάποιους παίκτες άλλα τελικά δε του βγήκε. Σίγουρα πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι είδε νωρίς τον κουρασμένο Κουτσιανικούλη και τον άλλαξε όταν έπρεπε.

Στον Π.Α.Ο.Κ. δεν έχουνε κουραστεί μόνο οι ποδοσφαιριστές από τα πολλά παιχνίδια φέτος (Πρωτάθλημα-Κύπελλο-Ευρώπη). Όπως φαίνεται και ο αγωνιστικός χώρος δε πολύ-αντέχει … Σίγουρα δεν είναι ότι καλύτερο να παίζεται ποδόσφαιρο σε αυτό το χορτάρι και σίγουρα δε διευκολύνει τα ήδη βαριά πόδια των ποδοσφαιριστών.

Όσο και να μη θέλω δε μπορώ να μη σχολιάσω τη διαιτησία του παιχνιδιού. Πολλά μου έρχονται στο μυαλό… Όπως το ότι άλλαξε λίγο η ζυγαριά μετά τον καταλογισμό του πέναλτι, όπως ότι ο χρόνος κυλούσε πιο αργά στις καθυστερήσεις του αγώνα και ότι τα 3 λεπτά γίνανε 4 και βάλε και άλλα ίσως.

Νομίζω όμως το ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν ήξερε ακριβώς τι θέλει να κάνει μέσα στο γήπεδο φάνηκε στη φάση που καταλογίζει πλάγιο χωρίς ανάλογη υπόδειξη του βοηθού και χωρίς κανείς να δει τη μπάλα να βγαίνει έξω…

Κάτι τελευταίο… Η ταμπέλα που είχε κολλήσει πολύς κόσμος στην ομάδα του Δικεφάλου ήτανε ότι στα παιχνίδια με τους παραδοσιακά τα χάνει με σηκωμένα χέρια ή επειδή δε το πολύ πιστεύει. Σίγουρα με τον Ολυμπιακό αυτό δε συμβαίνει πια.

Αυτό το σημαντικό και μεγάλης βαθμολογικής σημασίας παιχνίδι τελείωσε νικηφόρα για τον Π.Α.Ο.Κ. Τώρα έρχεται το παιχνίδι ρεβάνς με την Α.Ε.Κ. για το θεσμό του Κυπέλου. Στον Π.Α.Ο.Κ. πρέπει να εκμεταλλευτούν το 0-0 του πρώτου γύρου και δώσουν την ευκαιρία σε αυτή την ομάδα που δεν έχει καταφέρει και λίγα τα τελευταία χρόνια, να παίξει σε ένα τελικό. Νομίζω ότι αυτοί που το θέλουν περισσότερο είναι οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές. Πρέπει μέσα στο γήπεδο να δείξουν την θέληση τους και τις ικανότητες τους και να δώσουν την ευκαιρία στο σύλλογο να συμμετέχει στο τελικό του Κυπέλλου. Από ‘κει και έπειτα ένα ακόμη δύσκολο παιχνίδι θα είναι.

Πάντως η ομάδα έδειξε φέτος ότι στα δύσκολα τα πάει καλά…

---

Social