Διανύουμε μία περίοδο ιστορικών αλλαγών στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Οι δυο “αιώνιοι”, όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται, τη φετινή χρονιά άλλαξαν σελίδα στο ιδιοκτησιακό καθεστώς τους.

Από την μία στον Ολυμπιακό μπήκε πολύ δυναμικά ο Βαγγελής Μαρινάκης μετά από μία περίοδο που στην ερυθρόλευκη ΠΑΕ λατρεύτηκε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Δεν μπορούσε όμως πια το “απόλυτο αφεντικό” να ελέγξει την κατάσταση και να διαχειριστεί την κακή περσινή εικόνα της ομάδας. Έτσι βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία ο Μαρινάκης και αγόρασε την αγαπημένη του ομάδα με σκοπό να την ξανακάνει πρωταθλήτρια. Μάλιστα ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού έδειξε το πόσο σοβαρά έχει λάβει υπόψη του την όλη ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο, με το γεγονός ότι συμμετείχε ως υποψήφιος στις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου της Superleague, εκλογές τις οποίες και κέρδισε πανηγυρικά.

Στο άλλο στρατόπεδο, στον Παναθηναϊκό ζούνε πραγματικά ιστορικές στιγμές. Η οικογένεια Βαρδινογιάννη μετά από πολλά χρόνια (νομίζω πάνω κάτω 30 )δείχνει να κάνει πίσω και να αφήνει τους Νικόλα Πατέρα και Ανδρέα Βγενόπουλο να γίνουν οι  “ηγέτες” στον πολυμετοχικό. Σχεδόν βέβαιο θεωρώ πως μετά από την όλη εξέλιξη ο Πατέρας θα ξαναγίνει πρόεδρος της ομάδας με σκοπό και πάλι την κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Στην περσινή του θητεία στην θέση του προέδρου της ΠΑΕ έδειξε πως ξέρει τι χρειάζεται να κάνει εντός και εκτός γηπέδου, ώστε η ομάδα να πετυχαίνει τον στόχο της.

Οι δύο άντρες, Μαρινάκης και Πατέρας, φαίνεται πως συνδέονται με φιλία, όπως αναφέρει και η εφημερίδα “Ο Φίλαθλος”. Αυτό δεν είναι όμως το μόνο κοινό χαρακτηριστικό των δύο ομάδων. Την πιο βασική τους ομοιότητα αποτελεί το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές έχουνε βάλει το χέρι πολύ βαθιά μέσα στην τσέπη για να φτιάξουν δύο καλές ομάδες. Οι μεταγραφές Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού κοστίσανε πολλά εκατομμύρια €υρώ.

Στον αντίποδα λοιπόν αυτών των δύο έχουμε τον Π.Α.Ο.Κ. Έναν Π.Α.Ο.Κ. που απέδειξε μέσα στο γήπεδο πως κάνει πρωταθλητισμό τα τελευταία χρόνια. Την μία χρονιά στην κανονική περίοδο τερματίζει δεύτερος και την επόμενη τρίτος. Για ποιο λόγο λοιπόν να μην μπορεί να πει κάποιος στην ασπρόμαυρη ΠΑΕ πως η ομάδα έχει σαν βασικό στόχο το πρωτάθλημα; Το μπάτζετ της ομάδας βέβαια είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό των δύο “αιωνίων”. Το ίδιο μεγάλο μπάτζετ όμως είχε και η Φενερμπαχτσέ αλλά ο Π.Α.Ο.Κ. κατάφερε να την αποκλείσει. Αυτό δεν σημαίνει πως με την ίδια ευκολία μπορεί να αφήσει πίσω του Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα. Σίγουρα όμως μέχρι τώρα έδειξε, πως θα το παλέψει και ο αγώνας αυτός για την κορυφή είναι πρωταθλητισμός. Τώρα αν θα το καταφέρει ή όχι δεν το ξέρω άλλα θα το προσπαθήσει. Δηλαδή αν στο τέλος τερματίσει κοντά στην κορυφή άλλα όχι πρώτος δεν θα έχει κάνει πωταθλητισμό;

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η έκπληξη κάποιων μετά την δήλωση Ζαγοράκη ότι “ο Π.Α.Ο.Κ. έχει στόχο το πρωτάθλημα”. Γιατί δέχτηκαν ανάλογες δηλώσεις στην αρχή του περσινού πρωταθλήματος από τον Ολύμπιακό, όταν όλα έδειχναν από την αρχή ότι η ερυθρόλευκοι δεν θα έχουν και την καλύτερη χρονιά. Γιατί την δέχτηκαν από την Α.Ε.Κ. που και αυτή με την σειρά της δεν έδειχνε ότι έκανε την υπέρβαση στην διάρκεια της προετοιμασίας, άλλα όλοι μιλούσαν για “τίτλο”, χωρίς να εννοούνε το Κύπελο. Γιατί πριν από δυο - τρία χρόνια την δεχόντουσαν από τον Παναθηναϊκό; Η απάντηση που έχω στο μυαλό μου είναι για να μπορούν να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν κάτι που τόσα χρόνια του βολεύει, το ιστορικό Π.Ο.Κ. Όταν κάποια ομάδα των Αθηνών για τον οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να χτυπήσει το Πρωτάθλημα όλοι την αφήνουν να το λέει από ‘δω κι από ‘κει. Όταν όμως μία ομάδα εκτός “κέντρου” δείχνει ότι τα τελευταία χρόνια το παλεύει σοβαρά, δεν τις δίνει κανείς το δικαίωμα ούτε καν να το δηλώσει.

Προσωπικά δεν γνωρίζω το ποιος θα είναι ο φετινός Πρωταθλητής και είναι πάρα πολύ νωρίς να μιλάμε γι’ αυτό. Αυτό που ξέρω όμως ότι στον Π.Α.Ο.Κ. χωρίς βασικό επενδυτή, χωρίς σύγχρονο γήπεδο, χωρίς ιδιαίτερη προβολή και σίγουρα χωρίς βοήθεια υλική άλλα και περισσότερο επικοινωνιακή, προσπαθούν. Προσπαθούν με βασικό χορηγό την αγάπη του κόσμου που βοηθά είτε με το διαρκείας, είτε στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, είτε με το δωράκι του, που προτιμά να το αγοράσει από την μπουτίκ για να βοηθήσει την ομάδα παρά από ένα άλλο μαγαζί. Δεν θέλω να πω ότι η οικονομική ενίσχυση μέσω των χορηγών δεν είναι σημαντική και ότι δεν έχει βοηθήσει την ομάδα. Χορηγούς όμως έχουνε όλες οι ομάδες, επενδυτή όμως δεν έχουνε τον κόσμο τους.

Μάλλον στον Π.Α.Ο.Κ. έχουμε καταλάβει όλοι την γιγαντία προσπάθεια που καταβάλλεται τα τελευταία χρόνια, με τα όποια λάθη βέβαια έχουνε γίνει και την στηρίζουμε. Φαίνεται το “ο Π.Α.Ο.Κ. πάνω από όλα”  έχει βοηθήσει να μπούνε σε δεύτερη μοίρα η γκρίνια,η κλάψα και η κακοπροαίρετη κριτική που χαρακτήριζε το Π.Α.Ο.Κ. για πολλά χρόνια.

---

Social