Μια πιθανή πρόκριση σήμερα έχει χαρακτηριστεί από κάποιους ως η μεγαλύτερη στην ιστορία

. Σίγουρα ένας τέτοιος χαρακτηρισμός είναι υπερβολικός .Ο αντίπαλος μπορεί να είναι πολύ δυνατός στο γήπεδο ,μπορεί να είναι η καλύτερη ομάδα που πέρασε την τελευταία δεκαετία ίσως από την Τούμπα, άλλωστε οι συγκρίσεις με την τρίτη Villarreal ,τον τετράκις πρωταθλητή Ευρώπης Ajax, αλλά και τον κολοσσό της Fener είναι αναπόφευκτες. Αυτό που κάνει το ματς τόσο ιδιαίτερο είναι οι συνθήκες που διεξάγεται. Και δεν αναφέρομαι στο κρύο ,τον πλαστικό χλοοτάπητα ,ή τον Χόντα και τον Βάγκνερ Λοβ.

Ο Παοκτσής ψάχνει όσο ποτέ μια ακόμη αφορμή να ξεφύγει από την καθημερινότητα εντός συνόρων. Νιώθει μια πρωτοφανή πίεση από αυτά που συμβαίνουν εντός και εκτός των 4 γραμμών στη χώρα των διορισμένων και ασφυκτιά . Θέλει να ξεφύγει από τη μιζέρια του μέσου γάβρου  ευρωπαίου εκδιδόμενου ,που προσπαθεί να καλύψει τις ακαθαρσίες του κάτω από το χαλάκι ,έχοντας μαζί του ό,τι κρατικό διαθέτει ,από κανάλια ,βουλές , ραδιόφωνα, εφημερίδες ,αστυνομίες ,δικαστές…Θέλει να ξεφύγει και από τον έκπτωτο αυτοκράτορα της παράγκας βάζελο που αμφισβητεί την ιδιαίτερη μνήμη του χρυσόψαρου και κάνει sold-out στα zewasoft ,γιατί δεν κατάφερε να σφάξει πριν τον σφάξουν. Άλλωστε για αυτό διαμαρτύρεται ο μέσος φελλός οπαδός. Γιατί άφησαν την ομάδα ξεκρέμαστη, το οποίο ξεκρέμαστη σε κανένα λεξικό δεν μεταφράζεται σε πενήντα-πενήντα. Ο ίδιος ήταν μάλιστα που όχι πολύ βαθιά στην ιστορία ,περίπου 11 μήνες πριν ,ένιωθε περήφανος και ατάκες του στιλ « ας έπαιζες μπάλα και να κέρδιζες τη δγιατησία », «φυσικά και ήταν μπέναλντι», «ελλάς –ευρώπη-μπαναθηναϊκός » ήταν στο καθημερινό μαουνιέρικο λεξιλόγιο του .

Θέλει να ξεφύγει και από τη μιζέρια του τρίτου της παρέας ,του ύπουλου,του μουλωχτού, αυτού που απαιτεί με το έτσι θέλω να του χαρίσουν τους τίτλους που και καλά του έκλεψαν , ασχέτως αν χρωστάει και στα δέντρα. Και φυσικά επειδή με το ανάστημα του δεν μπορεί να πάρει τίποτα, χρησιμοποιεί ό,τι επιρροή έχει σε αρμόδιες αρχές για να αντιστρέψει το κλίμα διάλυσης που παρουσιάζει.

Όλους αυτούς δε τους αντέχει άλλο ο μέσος Παοκτσής. Ούτε το σάλιο του δε θέλει να χαραμίσει πλέον .Και τι καλύτερο από μια μεστή εμφάνιση που θα τον γεμίσει ,μέχρι τουλάχιστον τον ημιτελικό με τον τρίτο της παρέας ,που και πάλι θα προσγειωθεί σε άγονη γραμμή. Θέλει να δει να βγει η ψυχή των προκατόχων αυτής της φανέλας που και αυτοί πολεμούσαν με σφεντόνες . Που και αυτοί αντιμετώπιζαν παίχτες εγνωσμένης αξίας και πιθανότατα μεγαλύτερης ,αλλά το μάτι τους γυάλιζε. Θέλει να δει αυτό που ουσιαστικά δεν είδε πριν 5 μέρες . Αυτό που δεν εξαγοράζεται με κανέναν τίτλο.

ΥΓ. Ο Ζαγοράκης  βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Καταρχήν χρωστάει κάτι που έπρεπε να το κάνει μέχρι τις 20 Φλεβάρη, το οποίο θα τον στιγματίσει μια ζωή αν δε το κάνει . Επίσης η πορεία του στην ΕΠΟ που τον έχει ξεφτιλίσει με το χειρότερο τρόπο, αλλά και στις όποιες συμπράξεις ονειρεύονται οι πρασινοφρουροί ,πρέπει να αποδείξει αν είναι έτοιμος να προχωρήσει την ομάδα παραπέρα ή δεν αντέχει . Η σχέση του με τον κόσμο είναι αμφίδρομη και εδώ και περίπου 8 μήνες αυτό έπαψε  να υφίσταται.

---

Social