Στις 12 Απριλίου 1823 η έκθεση της δωδεκαμελούς επιτροπής, που είχε ορίσει η Β’ Εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα πρόχειρο προϋπολογισμό του επαναστατημένου Έθνους

δεν άφηνε κανένα περιθώριο για την κρισιμότητα της κατάστασης. Τα έξοδα του πρώτου εξαμήνου του 1823 θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα σε μόλις 12 εκατομμύρια γρόσια. Συνεπώς, η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν μονόδρομος.

Στις 2 Ιουνίου 1823 Η Κυβέρνηση εξουσιοδότησε τους Ιωάννη Ορλάνδο, Ανδρέα Ζαϊμη και Ανδρέα Λουτριώτη να μεταβούν στο Λονδίνο και να συνάψουν δάνειο 4.000.000 ισπανικών ταλληρών. Τα έξοδα του ταξιδιού αυτού κάλυψε ο λόρδος Βύρων. Στο Λονδίνο και ύστερα από έντονες διαπραγματεύσεις οι δύο πλευρές συνομολόγησαν ένα δάνειο 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν. Το δάνειο είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια.

Το ποσό που έφθασε στην επαναστατική διοίκηση ήταν μόλις 298.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 59% του ονομαστικού και από αυτό παρακρατήθηκαν 80.000 λίρες ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 λίρες για χρεολύσια, 2.000 λίρες ως προμήθεια και άλλες δαπάνες. Τα χρήματα θα παραδίδονταν στην Ελληνική Κυβέρνηση μέσω τράπεζας στην Ζάκυνθο.

Η Ελλάδα χαιρέτισε το δάνειο ως ένδειξη αναγνώρισης του Ελληνικού Έθνους. Το δάνειο πάνω στο οποίο στηρίχτηκαν οι ελπίδες των Ελλήνων, χρησιμοποιήθηκε για να κερδίσει η παράταξη του Κουντουριώτη την εμφύλια διαμάχη.

Στις 31 Ιουλίου 1824, η τότε βουλή αποφασίζει τη σύναψη και νέου δανείου ενώ η επανάσταση βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Το ονομαστικό κεφάλαιο ήταν 2.000.000 και ανέλαβε ο τραπεζικός οίκος των αδελφών Ρικάρδο. Το καθαρό ποσό περιορίστηκε στις 816.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 55% του ονομαστικού και από αυτό, παρακρατήθηκαν 284.000 λίρες για προκαταβολή τόκων δύο ετών, χρεολύσια, προμήθεια και άλλες δαπάνες.

Από το δάνειο αυτό διατέθηκαν 212.000 λίρες για την αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, 77.000 λίρες για την αγορά όπλων και πυροβόλων, από τα οποία λίγα έφθασαν στην Ελλάδα, 160.000 λίρες για την παραγγελία 6 ατμοκίνητων πλοίων από τα οποία μότο τρία έφθασαν στην Ελλάδα (Καρτερία, Επιχείρηση, Ερμής) και 155.000 λίρες για την ναυπήγηση δύο φρεγατών σε ναυπηγεία της Ν. Υόρκης από τις οποίες μόνο η μία (Ελλάς) ήλθε στην Ελλάδα, ενώ η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτηθεί η πρώτη. Τελικά στην Ελλάδα έφθασε μόνο το ποσό των 232.558 στερλινών, δηλαδή λιγότερο από εκείνο που έλαβε κατά το πρώτο δάνειο, αν και το δεύτερο είχε συναφθεί σε υπερδιπλάσιο ύψος.

---

Social