Ο επισιτισμός της Ελλάδος εκείνην την περίοδο αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματά της. Η φύση του εδάφους και οι κλιματολογικές συνθήκες, ευνοούσαν την παραγωγή γεωργικών – βιομηχανικών προϊόντων τα οποία ήταν ιδιαίτερα ευπρόσβλητα στην διεθνής κρίση.

Εκείνην την περίοδο επικρατούσε ακόμα και έως ένα βαθμό η ανταλλαξιμότητα των αγαθών. Η ανταλλαγή λοιπόν των αγαθών αυτών με αγαθά πρώτης ανάγκης κατείχε σημαντική θέση στο Εμπορικό Ισοζύγιο της Ελλάδας.

Εκείνην την περίοδο, η Ελλάδα εξήγαγε κρασί, σταφίδα, κρασί, λάδι και εισήγαγε σιτηρά, κρέας, ζάχαρι, ρύζι κα.

Η Ελλάδα λόγω της μη αυτάρκειας της τοπικής της παραγωγής σε αγαθά πρώτης ανάγκης, ήταν αναγκασμένη να πραγματοποιεί εισαγωγές ώστε να καλύψει τις ανάγκες της. Η Ελλάδα είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου καθώς επίσης την αφομοίωση και την ένταξη των προσφύγων από την Μικρασιατική Καταστροφή. Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις, παίρνουν μέτρα με σκοπό την αύξηση της γεωργικής παραγωγής. Παρ’ όλα αυτά η συνολική παραγωγή δεν ήταν αρκετή.

Οι συμφωνίες

Την άνοιξη του 1939, η Ελλάδα διαπραγματεύθηκε με τη Βρετανία την εξασφάλιση πιστώσεων για την αγορά πολεμικού υλικού. Το ύψος των πιστώσεων ήταν 2.040.900 στερλίνες και ο τόκος 5% ετησίως με εικοσαετή εξόφληση. Τελικά μικρό μόνο μέρος των χρημάτων αυτών κατάφερε να χρησιμοποιήσει η Ελλάδα, γιατί είχε ξεσπάσει ο πόλεμος και οι Βρετανοί διέκοψαν την χορήγηση δανείου για δικό τους εφοδιασμό. Τον Οκτώβριο του 1939 η Ελληνική Κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με την Αγγλία βάσει της οποίας είχε αναλάβει την υποχρέωση να μειώσει τις εξαγωγές σιτηρών, οπωρικών, λαδιού, καπνού, βαμβακιού, μαλλιού, πρώτων υλών και μεταλλευμάτων στην Γερμανία.

Ο περιορισμός αυτός του εμπορίου είχε συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Ο Μεταξάς ζήτησε την έκλυση της Αγγλίας για το άνοιγμα της αγοράς Ελληνικών προϊόντων προς αυτούς ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει τις εισαγωγές βασικών ειδών αλλά και το μεγάλο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο.

Τέλος, οι συνέπειες του πολέμου ήταν επίσης ολέθριες για το σύνολο της οικονομίας του τότε Ελληνικού Κράτους. Στο Κρατικό Προϋπολογισμό της περιόδου 1939-1940 έγιναν περισσότερο αισθητές οι συνέπειες από την διεθνή κατάσταση κυρίως της Ευρώπης παρά της Ελλάδας. Επιβλήθηκαν φόροι στα κέρδη των φορτηγών πλοίων καθώς και στα έκτακτα εμπορικά κέρδη των επιχειρήσεων. Οι δαπάνες δε διογκώθηκαν κυρίως λόγο της κάλυψης των πολεμικών αναγκών του έθνους.

Το Εθνικό Εισόδημα το 1941 έφθασε μόλις το ένα τρίτο του 1939. Συγκεκριμένα από 63 δις δραχμές το 1939 σε 23 δις δραχμές το 1941, και κατέρρευσε σχεδόν τα επόμενα χρόνια.

Η αγροτική παραγωγή εκείνην την περίοδο ήταν ο σημαντικότερος παραγωγικός κλάδος της οικονομίας. Απασχολούσε πριν τον πόλεμο το 60% του πληθυσμού και παρήγαγε το 35% του Εθνικού Προϊόντος. Η έλλειψη εργασιακού δυναμικού αλλά και μηχανολογικού εξοπλισμού προκάλεσε σημαντική πτώση στην παραγωγή.

Η βιομηχανική παραγωγή εκμηδενίστηκε σχεδόν τελείως μετά την εμπλοκή στον πόλεμο και στην διάρκεια της κατοχής. Το 1946 η βιομηχανική παραγωγή είχε φθάσει στο 60% της προπολεμικής.

Τέλος νομισματικό χάος επικράτησε κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η τιμή του χρυσού αυξάνονταν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Σημειώνεται ότι τότε έγιναν σημαντικές αναλήψεις αποταμιεύσεων όταν μάλιστα η δραχμή δεν είχε κανένα αντίκρισμα. Με τον νόμο 18 του Νοεμβρίου 1944 εισήχθη η νέα δραχμή η σχέση της οποίας με την παλαιά ήταν 1 νέα δραχμή = 50 δισεκατομμύρια παλιές δραχμές.

---

Social